Neöedatsjino / Geen Geluk - Mennonieten in Siberië
"Het boek laat zien, hoe deze mensen leven, wonen en werken in een dorp dat ligt in een stug landschap met onafzienbare vlakten, vrijwel onbegaanbare wegen, met een grillig klimaat, met lange, koude winters. Het brengt op subtiele manier de emoties in beeld als gevolg van het geleidelijk aan vertrekken van de oorspronkelijke bewoners van dit dorp naar Duitsland."
Een aantal foto's gaat vergezeld van dagboekfragmenten die Ad van Lit heeft opgeschreven tijdens zijn verblijf in 2000 en in 2003. De inleiding is geschreven door Patricia Gorissen, die als cultureel antropologe onderzoek heeft gedaan naar de Mennonieten in Siberië.
Bestellen boek 'Geen Geluk'.
Wanneer u het boek ‘Geen Geluk’ wilt bestellen kunt u
, of rechtstreeks contact opnemen met Ad, onder nummer 0622 711 139
'Ik moest er gewoon heen.'
Een andere verklaring heeft Ad van Lit niet waarom hij in de herfst van 2000 zeker wist dat hij naar Neöedatsjino moest gaan. En hij nam ook alle consequenties. Hij verkocht wat hij had en liet zijn familie en vrienden achter in het Gelderse Brummen. Zocht hij een tegenstelling? 'Ik denk nu nog dagelijks aan mevrouw Neufeld. Haar warmte, de eerlijkheid, haar eenvoud. En de rust. De rust die zij net als al haar geloofsgenoten in dat dorp uitstraalde. Vroeger had je in mijn geboortedorp ook wel een gemoedelijke sfeer. Maar deze rust was anders. Mensen die werkelijk vanuit hun hart over hun geloof praten en daar ook consequent naar handelen. Ik denk dat ik me inderdaad vooral verwant voel met de manier waarop de Mennonieten in Neöedatsjino hun geloof belijden en in de praktijk brengen.'
Het werd een serie ontmoetingen waarbij Ad de gelegenheid kreeg de laatste jaren voor het definitieve vertrek van de Mennonieten gemeenschap uit 'Geen Geluk' (zoals het dorp lokaal bekend is) in beeld te brengen. Ruim honderd jaar geleden waren zij naar Siberië gekomen. En zoals de tsaren hen toen de gelegenheid boden naar eigen inzicht het land te bewerken en op die manier een bijdrage te leveren aan het welzijn van Rusland, zo werd hen na de val van het communisme de gelegenheid geboden weer naar Duitsland terug te gaan.
Toen in 2003 bekend werd dat óók de fam. Neufeld voorgoed naar Duitsland zou vertrekken is Ad teruggegaan om de laatste momenten van de familie in Neöedatsjino vast te leggen. Samen met hen is hij met de Transsiberië Express meegereisd naar Berlijn, waar zij eerst enige tijd in een doorgangskamp moesten verblijven alvorens een woonplek toegewezen te krijgen.
De foto's van Ad van Lit laten zien hoe deze gemeenschap sterk is gebleven door vast te houden aan haar eigen, oude waarden en normen. 'De foto's laten zien hoe het nooit meer zal zijn. De bewoners van Neöedatsjino zouden waarschijnlijk ook nooit zijn vertrokken als het huidige Rusland niet zo uitzichtloos was geweest. Het is een triest einde van een dorp dat met zoveel liefde is gesticht.'
'Omdat ik me door hun verhaal persoonlijk aangesproken voel,' zegt Ad van Lit op de vraag waarom hij het fotoboek 'Geen Geluk' heeft gemaakt. 'Ik hoop oprecht dat mijn Mennonietenvrienden, ook nu zij over heel Duitsland verspreid zijn, net zo krachtig en open hun geloof zullen blijven belijden. Als ik nu in Neurenberg weer bij de familie Neufeld ben voel ik dezelfde warmte die ik in Neöedatsjino voelde. Zie het boek als een eerbetoon.'